Antonio Gramsci
Pasif Devrim Kuramı
Anahtar Kelimeler:
Gramsci- Pasif Devrim- Moleküler Dönüşüm- Kollektif İradeÖz
Antonio Gramsci’nin “pasif devrim” kuramının hareket noktası, Vincenzo Cuoco’nun bu konuda yazmış olduğu “Saggio critico sularivoluziona di Napoli”(1801) isimli kitaptır. Cuoco “pasif devrim” kavramını İtalyan Risargimento’sunun ilk dönemine tanımlamak için kullanır. Pasif devrim kavramının kullanım biçimi Gramsci’de tamamen değişmiş ve zenginleşmiştir. Gramsci’nin bu kavramı üretmesinin nedeni,
kapitalizmin farklı politik biçimlerinin direnciyle –üretim güçleri ve üretim ilişkiler arasında tarihin bir aşamasındaki temel çelişkiye karşın varolan bir direnciyle karşılaştığında politik düzeyde üstyapı ve altyapı arasında görülen bu ayrılığın bir açıklamasını vermektir. “Pasif devrim” nitelendirmesi esasen Karl Marx’ta uzun süre tartışılmadan kalan özne boyutun bir açılımı; şimdiye, şimdinin maddiliğine saplanıp
kalanların eleştirisidir. Gramsci “pasif devrim” kuramını geliştirirken kendisine başlangıç noktası olarak aldığı bu iki önermeyi “kollektif iradenin oluşturulması sorunu”yla, başka bir deyişle siyasal parti sorunuyla bağlantılı görür.Gramsci’ye göre ‘pasif devrim’ kavramına ‘moleküler dönüşüm’ konusundaki yorum ölçütü uygulanabilir. Pasif devrimle yaşanan moleküler dönüşüm, tedricen kuvvetleri değiştirir ve farkına varolmadan yeni bir oluşumun kaynağı haline gelir. Pasif devrim bireysel alanda yaşanan moleküler dönüşüm ve toplumsal alanda yaşanan moleküler dönüşüm olarak iki biçimde ortaya çıkar. Gramsci bunlardan ilkine örnek olarak pasif devrime maruz kalan entelektüelin durumunu verir. Gramsci, otobiyografik notlarında “moleküler seviyede”ki değişimlere ani değişikliklerden daha müsa-mahakâr davranılmasında bir tuhaflık olduğuna dikkat çeker. Oysa ona göre en tehlikeli hareket ‘moleküler’ seviyedeki harekettir, çünkü kayıtsızlıkla bu değişime uğrayan ve bu değişime karşı duyduğu direnme gücüyle rahatlayan birey, niceliksel değişim niteliksel değişime döndüğü ve böylece direnme gücünü yitirdiği vakit tamamen yeni bir kişiliğe sahip hale gelir.
Referanslar
Anderson, P. (1988). Antonio Gramsci : Hegemonya, Doğu/Batı Sorunu ve Stratejisi (T. Günersel, Çev.). İstanbul: Alan Yayıncılık.
Gramsci, A. (1975). Felsefe ve Politika Sorunları (A. Cemgil, Çev.). İstanbul: Payel Yayınları.
Cuoco, V. (2014). Historical Essay on the Neapolitan Revolution of 1799 (D. Gibbonss, Çev.). Toronto: University of Toronto Press.
Femia. (1981). Gramsci’s Political Thought: Hegemony, Consciousness, and the Revolutionary Process. New York: Clarendon Press.
Gramsci, A. (1975). Felsefe ve Politika Sorunları (A. Cemgil, Çev.). İstanbul: Payel Yayınları.
Gramsci, A. (2003). Hapishane Defterleri (A. Cemgil, Çev.). İstanbul: Belge Yay.
Gramsci, A. (1999). Selections from Prison Notebooks (G. N. Smith & O. Hore, Çev.). London: Lawrence and Wishart.
Gramsci, A. (1994). Letters from Prison. (Cilt 2). (R. Rosentthal, Çev.). (Ed.). F. Rosergarten, New York:Colombia University Press. 1994.
Gramsci, A. (1996). Prison Notebooks (Cilt 2) (J. A. Buttigieg, Çev.). New York: Colombia University Press.
Lenin, V. (1988). Ne Yapmalı? (M. Erdost,Çev.). Ankara: Sol Yayınları.
Lenin, V. (1965). Collected Works (Cilt 31) (J. Katzer, Çev.). Moscow: Progress Publishers.
Laclau, E. & Mouffe, C. (2001). Hegemonya ve Sosyalist Strateji: Radikal Demokratik Bir Politikaya Doğru (A. Kardam, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
Machiavelli, N. (1994). Prens (N. Güvenç, Çev.). İstanbul: Anahtar Kitapları.
Marx, K. (1976). Ekonomi Politiğin Eleştirisine Katkı (S. Belli, Çev.). İstanbul: Sol Yayınları.
Sanbonmatsu, J. (2007). Postmodern Prens: Eleştirel Kuram, Sol Strateji ve Yeni Bir Siyasi Öznenin Oluşumu (E. Ergüveni, Çev.). İstanbul: BağlamYayıncılık.
Sassoon, A. S. (2000). Gramsci and Contemporary Politics. London and NewYork: Routledge.
İndir
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2021 Tanzer Yakar (Author)

Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Yazarlar, çalışmalarının telif hakkını saklı tutar.
Bu dergide yayımlanan tüm içerikler Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı (CC BY 4.0) ile lisanslanmaktadır.
Bu lisans, uygun atıf yapılması koşuluyla çalışmaların serbestçe kullanılmasına, paylaşılmasına ve çoğaltılmasına izin verir.
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/