Kuşkuculuk, Diyalektik ve Hegel

Yazarlar

Anahtar Kelimeler:

Kuşkuculuk- Diyalektik- Hegel- Hakikat- Kuşku- Felsefe Tarihi

Öz

Felsefe, gelişiminin çeşitli dönemlerinde  yeni  başlangıçlar  yaparken kendini  kuşkucu  düşünceyi  alt  etme gereğiyle karşı karşıya bulmuştur. Platon’un Sofistler, Augustinus’un Kuşkucular, Descartes’ın Montaigne, Kant’ın Hume, vb. karşısındaki durumu böyledir. Hegel de kendi döneminde, genel olarak  kuşkucu  perspektifle  olduğu gibi, Kuşkuculuğa göz kırpan Kant’ın felsefesiyle ve ayrıca gerçeği akıl  yoluyla bilme girişimine meydan okuyan kimi eğilimlerle hesaplaşmak gereğini hissetmişti.  Onun  durumunda  orijinal olan nokta, kuşkuyu felsefi düşüncenin kritik bir uğrağı haline getirerek aşmaya  çalışmış  olmasıdır.  Bu  makalede, genel  olarak  Hegel’in  Kuşkuculukla ilişkisi  tartışılacak  ve  Kuşkuculuk  ile Hegelci diyalektik arasındaki benzer ve farklı noktalara işaret edilecektir. Ayrıca, Hegel’in felsefe tarihi kavrayışının Kuşkuculuğa  Kuşkuculuk  yoluyla  bir yanıt  olarak  görülebileceği ortaya  konacaktır.

Referanslar

Dimitrakos, T. (2017). History of Philosophy of Science and Hegel’s Critique of Skepticism, Hegel-Jahrbuch Sonderband, 10, 207-226.

Empiricus, S. (2017). Kuşkuculuk (M.K. Sütçüoğlu, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Engels, F. (2002). Doğanın Diyalektiği (A. Gelen, Çev.). Ankara: Sol Yayınları.

Hegel, G.W.F. (2018). Felsefe Tarihi (Cilt 1) (D.B. Kılınç, Çev.). İstanbul: Notabene Yayınları.

Hegel, G.W.F. (2019). Felsefe Tarihi (Cilt 2) (D.B. Kılınç, Çev.). İstanbul: Notabene Yayınları.

Hegel, G.W.F. (2004a). Felsefi Bilimler Ansiklopedisi I: Mantık Bilimi (A. Yardımlı, Çev.). İstanbul: İdea Yayınevi.

Hegel, G.W.F. (2000). On the Relationship of Skepticism to Philosophy, Exposition of its Different Modifications and Comparison of the Latest Form with the Ancient One. G. di Giovanni & H.S. Harris (Haz.), Between Kant and Hegel: Texts in the Development of Post-Kantian Idealism (ss. 311-362). Indianapolis: Hackett Publishing Company.

Hegel, G.W.F. (2004b). Tinin Görüngübilimi (A. Yardımcı, Çev.). İstanbul: İdea Yayınevi.

Hegel, G.W.F. (2006). Tüze Felsefesi: Tüze Felsefesinin Anahatları ya da Anahatlarda Doğal Hak ve Devlet Bilimi (A. Yardımlı, Çev.). İstanbul: İdea Yayınevi.

İlyenkov, E.V. (2009). Diyalektik Mantık: Diyalektik Mantığın Tarihi ve Diyalektik Mantık Teorisi Üzerine Denemeler (A. Birdal, Çev.). İstanbul: Yazılama Yayınevi.

Kant, I. (1993). Arı Usun Eleştirisi (A. Yardımlı, Çev.). İstanbul: İdea Yayınevi. Kılınç, D.B. (2021). Sokrates. A. Gürgen (Haz.), Physisten Natura’ya İlkçağda Doğa (ss. 283-303). İstanbul: Doğu Kütüphanesi.

Laertios, D. (2007). Ünlü Filozofların Yaşamları ve Öğretileri (C. Şentuna, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Marx, K. (2011). 1844 El Yazmaları: Ekonomi Politik ve Felsefe (K. Somer, Çev.). Ankara: Sol Yayınları, 2011, s. 147.

Plato. (1997). Meno. J.M. Cooper (Haz.), Complete Works, Indianapolis: Hacket Publishing Company.

Sarlemijn, A. (1975). Hegel’s Dialectic (P. Kirschenmann, Çev.). Dordrecht: D. Riedel Publishing Company.

İndir

Yayınlanmış

2023-03-30

Nasıl Atıf Yapılır

Kılınç, D. B. (2023). Kuşkuculuk, Diyalektik ve Hegel. Sofist: Uluslararası Felsefe Dergisi, 6, 159-174. https://www.journal.sofist.org/index.php/sofist/article/view/60

Aynı yazar(lar)ın dergideki en çok okunan makaleleri